Перахварэлі абодва, спачатку муж, потым я. Бррр.. паскудны гэты грып з усімі яго разнавіднасцямі. Пакуль што здаецца, усё ў парадку.

І можна зноў ставіць фоткі пра сапраўдную зіму з маёй любімай вёскі :)

...На наступны дзень, 1 студзеня, было туманна. Я пайшла фатаграфаваць адна, пакінуўшы мужа і бабулю адпачыць (бо нягледзячы на Новы год, ім трэба было раненька ўстаць, каб даць паесці свінкам). 31-га быў сумбурны і шумны дзень, а першага – цішыня... такая цішыня, што нават крокаў сваіх я не чула. Ціха выйшла з двара. Вакол мяне туман... Як перадаць словамі той настрой і тую цішыню. Хіба толькі маўчаннем... У такой цішыні, якая агарнула раптам усю зямлю, час нібыта спыніўся і нават знік... І усё, няма нікога, няма нічога, толькі ЦІШЫНЯ...


( Посмотреть в полный размер, 103.31 КБ, 652x584 )

( Read more... )